Verander de spelregels

Zolang jij de regels van jouw eigen werkelijkheid niet zelf bepaalt, leef je volgens regels die ooit door iemand anders zijn geschreven. Daarom hebben zoveel mensen het gevoel dat het leven hen voortdurend op de proef stelt, straft of beloont. Werkelijke vrijheid begint niet op het moment dat de wereld om je heen verandert.
Werkelijke vrijheid begint wanneer jij stopt met leven volgens regels die je zelf nooit hebt gekozen.

Als jij jezelf niet kent, schrijft de wereld jouw verhaal.

Wanneer je jezelf en je innerlijke architectuur niet kent – jouw natuurlijke energie, bewustzijn, vermogen om te voelen en de manier waarop je jezelf in de wereld tot uitdrukking brengt – zal jouw levensverhaal onvermijdelijk door anderen worden geschreven: door je familie, door de maatschappij, door relaties, door cultuur, door verwachtingen van anderen. Langzaam worden al deze invloeden jouw referentiekader. Daardoor leef je niet langer vanuit wie je werkelijk bent, maar vanuit het beeld van wie je volgens anderen zou moeten zijn.

Op dat moment ontstaat gemakkelijk het gevoel dat iemand anders jouw leven bestuurt. Alsof het universum je test, uitdaagt, straft of beloont. Human Mind Art nodigt je uit om hier op een andere manier naar te kijken. Misschien schrijft niemand jouw levensscript, misschien leef je simpelweg nog volgens regels die ooit door anderen zijn ontstaan, maar die jij nooit bewust hebt onderzocht. Zolang die regels onbewust blijven, lijkt het alsof externe krachten jouw leven bepalen. Daardoor ontstaat het gevoel dat je voortdurend wordt getest, beoordeeld of beloond, terwijl je in werkelijkheid leeft vanuit een verhaal dat nooit door jou zelf is geschreven.
Wanneer je zelf opnieuw de auteur van jouw leven wordt, verdwijnt dat gevoel geleidelijk.

De eerste stap is daarom niet ontdekken wie jouw lot bepaalt. De eerste stap is ontdekken volgens wiens regels jij vandaag leeft. Pas dan ontstaat de mogelijkheid om voor het eerst jouw eigen regels te schrijven. Vanaf dat moment ben je niet langer een passieve deelnemer aan het verhaal van iemand anders. Je wordt de auteur van je eigen werkelijkheid.

Je hoeft niet gerepareerd te worden. Je hoeft gezien te worden.

Wanneer je jezelf werkelijk begint te onderzoeken, ontdek je langzaam dat het probleem nooit is geweest dat er iets mis met je was. Je hoeft niet de beste versie van jezelf te worden. Je hoeft jezelf niet eindeloos te genezen. Je hoeft niet iedere laag van jezelf steeds opnieuw te analyseren. En je hoeft al helemaal niet iemand anders te worden. Al die tijd probeerde je het huis te veranderen, zonder ooit te begrijpen hoe het eigenlijk gebouwd is.

Human Mind Art biedt een andere benadering. Niet nóg een tekort zoeken, maar jouw eigen innerlijke architectuur leren zien. Want pas wanneer je begrijpt uit welke “kamers” jouw innerlijke wereld bestaat, waar het licht al brandt en welke ruimtes nog ongeopend zijn gebleven, begin je werkelijk te begrijpen wie je bent. Vanaf dat moment verdwijnt de behoefte om jezelf voortdurend te verbeteren. Daarvoor in de plaats ontstaat iets veel waardevoller: de mogelijkheid om eindelijk te leven in overeenstemming met jouw eigen innerlijke architectuur, in plaats van voortdurend te proberen iemand anders te worden.

Wanneer je jouw innerlijke architectuur ziet, wordt ook jouw ware omvang zichtbaar.

Wanneer je jouw innerlijke architectuur begint te zien, ontdek je tegelijkertijd jouw werkelijke omvang. Niet de omvang die je eerst moet verdienen, niet de omvang die afhankelijk is van prestaties, erkenning of geld, maar de omvang die altijd al deel van jou is geweest, en alleen verborgen bleef zolang je leefde vanuit de definities van anderen. Je ware omvang kun je niet creëren door harder je best te doen. Je kunt haar alleen herkennen en precies op dat moment verandert de vraag. Je vraagt jezelf niet langer: “Wie moet ik worden?” Er ontstaat een veel belangrijkere vraag: “Hoe kan ik stoppen met mezelf kleiner te maken dan ik in werkelijkheid al ben?”

Maak jezelf niet kleiner.

Wanneer je jouw innerlijke architectuur hebt leren kennen en jouw ware omvang begint te voelen, breekt misschien wel de moeilijkste fase aan. Het ontdekken van wie je echt bent is niet de grootste uitdaging, maar trouw blijven aan jezelf wel. Want de oude werkelijkheid zal je nog een tijdlang blijven uitnodigen om terug te keren naar oude rollen, oude relaties, oude mogelijkheden en vertrouwde manieren van leven. Juist op dat moment beginnen veel mensen zichzelf opnieuw kleiner te maken omdat ze erbij willen blijven horen, eenzaamheid willen vermijden of opnieuw een gevoel van veiligheid zoeken.

De hoogste prijs die een mens betaalt om erbij te horen, is het verkleinen van zijn eigen ware omvang.

Word niet kleiner alleen omdat jouw nieuwe werkelijkheid zich nog niet volledig heeft laten zien. Dit is de fase waarin jouw uiterlijke leven zich langzaam begint af te stemmen op jouw innerlijke architectuur. Juist daarom is het zo belangrijk om niet terug te keren naar de oude spelregels, maar trouw te blijven aan de werkelijkheid die je inmiddels in jezelf hebt ontdekt. Deze periode kan moeilijk zijn. Het is niet zo dat het leven wil je testen of je jouw nieuwe werkelijkheid wel waard bent en ook niet omdat het universum je een examen afneemt. De oude werkelijkheid leeft eenvoudigweg nog volgens haar oude regels en blijft je uitnodigen om terug te keren naar bekende patronen. De nieuwe werkelijkheid is zich ondertussen nog aan het vormen, daarom ontstaat soms de verleiding om terug te gaan: om jezelf opnieuw kleiner te maken, om genoegen te nemen met minder, om te kiezen voor wat vertrouwd voelt. Dat komt omdat het bekend terrein is. Herinner jezelf op zulke momenten aan één ding: Je wordt niet getest. Je bevindt je simpelweg in de ruimte tussen twee werkelijkheden en de nieuwe werkelijkheid heeft tijd nodig om zich volledig af te stemmen op jouw ware omvang.

Leegte is de ruimte tussen twee levensarchitecturen.

Deze fase kan heel erg lastig zijn, vooral als jij voor het eerst mee maakt. Dat is het moment waarop de oude werkelijkheid niet langer bij je past, terwijl de nieuwe nog geen duidelijke vorm heeft gekregen. Het kan voelen alsof er niets gebeurt, alsof je jouw vertrouwde houvast bent kwijtgeraakt. Mensen verdwijnen uit je leven, relaties eindigen, oude rollen werken niet meer en de nieuwe zijn er nog niet. Het voelt alsof je voor de deur van een nieuw leven staat, terwijl die deur zich nog niet volledig heeft geopend.

Toch is leegte niet de afwezigheid van een nieuwe werkelijkheid. Leegte is de ruimte waarin een nieuwe levensarchitectuur zich langzaam begint te vormen rondom jouw ware omvang. Dat proces kun je niet versnellen. Je kunt het niet overslaan. Je kunt het alleen bewust doorleven, zonder terug te keren naar de oude spelregels, want juist hier ontstaat niet een nieuwe versie van jezelf. Hier ontstaat een nieuwe werkelijkheid die voor het eerst werkelijk aansluit bij wie jij altijd al bent geweest.

De werkelijkheid begint zich af te stemmen op jouw innerlijke architectuur.

Op een bepaald moment gebeurt er iets fundamenteels. De buitenwereld begint zich langzaam af te stemmen op jouw innerlijke architectuur. Je voelt niet langer dat je jezelf kleiner moet maken om geliefd te worden, succesvol te zijn, geaccepteerd te worden of ergens bij te horen. Relaties, werk, geld, vriendschappen, nieuwe mogelijkheden – alles begint zich op een natuurlijke manier te organiseren rondom jouw ware omvang, omdat je eindelijk bent begonnen te leven in overeenstemming met wie je altijd al bent geweest.

Onlangs hoorde ik een uitspraak van Freddie Mercury die me diep raakte. Hij vertelde dat hij, zodra hij het podium opliep, nergens meer bang voor was. Al zijn angsten verdwenen. Terwijl hij buiten het podium juist een heel ander mens was, onzeker, twijfelend, bezorgd over zijn uiterlijk, bang voor wat anderen van hem zouden denken. Toen begreep ik iets wat voor mij alles veranderde : wellicht zijn we niet bang omdat het leven gevaarlijk is, wellicht ontstaat angst op het moment dat we niet leven vanuit onze eigen waarheid. Wanneer we anderen toestaan ons verhaal te schrijven. Wanneer we proberen te voldoen aan verwachtingen die nooit werkelijk van ons waren. Wanneer we onszelf kleiner maken. Wanneer we een rol spelen die nooit bij ons heeft gehoord. Juist daar ontstaan angst, controle, onzekerheid en de voortdurende behoefte om niets verkeerd te doen.

Maar wanneer iemand begint te leven vanuit zijn innerlijke architectuur, verdwijnt angst niet per se volledig. Wat verdwijnt, is de macht die angst over je heeft. Want er verschijnt iets dat veel sterker is: het diepe besef van jouw eigen waarheid en wanneer je weet dat je leeft in overeenstemming met wie je werkelijk bent, bepaalt angst jouw keuzes niet langer. Hij mag nog aanwezig zijn. Maar hij bestuurt jouw leven niet meer.

Misschien betekent vrijheid niet een leven zonder angst. Misschien betekent vrijheid dat jouw waarheid sterker wordt dan welke angst dan ook. En precies op dat moment stopt een mens met zoeken naar het “juiste” leven. Vanaf dat moment begint hij eindelijk zijn eigen leven te leven.

– Nataliya Gubka