Wat er gebeurt, is eenvoudiger dan je denkt. Het lijkt alsof je vastzit in patronen, emoties of reacties, maar in werkelijkheid leef je niet verkeerd – je leeft gedeeltelijk. Alsof je in een huis woont waarin alleen de keuken verlicht is. Je kent elke hoek daar. Je functioneert er. Je kunt er zelfs succesvol zijn, maar de rest van het huis blijft donker – niet afgesloten, alleen niet beschikbaar.

   Je probeert niets te veranderen. Je herhaalt simpelweg wat zichtbaar is, daarom lossen inzichten weinig op. Ze brengen begrip in de keuken, maar openen geen nieuwe kamers. Wanneer meer van jou beschikbaar wordt, verandert gedrag vanzelf. Niet omdat je eraan werkt, maar omdat je meer ruimte hebt om uit te kiezen.

   Je kunt met jezelf werken op veel manieren: je kunt teruggaan naar het verleden en begrijpen waar iets ontstaan is, je kunt gevoelens verwerken en oude pijn verzachten. Je kunt doelen stellen en nieuw gedrag oefenen. Je kunt patronen analyseren en jezelf beter leren begrijpen en dat helpt. Het maakt het rustiger, duidelijker, hanteerbaar. Maar het gebeurt allemaal in dezelfde ruimte: alsof je de keuken steeds beter inricht – opruimt, reorganiseert, comfortabel maakt. Alleen… het huis wordt er niet groter van. De andere kamers blijven donker en niet beschikbaar.

   Wat hier gebeurt, is iets anders: niet werken ín de kamer, maar toegang krijgen tot de rest van het huis. Niet een beter ingerichte versie van jezelf, maar een grotere versie van jezelf. In de praktijk betekent dat: je begint delen van jezelf te ervaren die eerst buiten bereik lagen, reacties veranderen niet omdat je ze beheerst, maar omdat er meer is van waaruit je kunt kiezen. Je hoeft niets te repareren of verbeteren in jezelf. Je ontdekt simpelweg meer in je “huis” – en daardoor leef je anders. 

Dit is waar Human Mind Art begint. Niet bij verbetering, maar bij beschikbaarheid.